حضرت حق تعالى بردى و از دعوى قدرت استغفار كردى و به عجز و قصور معترف شدى حق تعالى به قدرت در سخن بر تو گشود ، و اين خطبه بر زبان تو جارى گردانيد و ترا به تو نمود كه تو ازآن‌روى كه تو اى عدم و عاجز و حيرانى ، و از جهت حق تعالى موجود و قادرى ، پس عدميّت و عجز و حيرت از صفات تو است و وجود و قدرت از صفات حقّ است ؛ و اكنون درست و روشن شد كه امشب شب قدرى است كه ترا بهتر است از همه عمر تو . بعد از اين : مصنّف رساله مىگويد : بدانيد اى برادران من : اين كلمات كه من در اين رساله آوردم يك جزو است از هفتاد جزو از سخنهاى خواجه رحمة اللّه عليه كه من در بلاد شام گذاشتم ، و اكنون عنان سخن از آن باز مىكشم تا به تطويل مينجامد و سبب ملامت خاطرها نگردد و اكنون ختم مىكنم رساله را به كلمه‌اى چند كه در وقت وداع مرا بدان وصيّت فرمود . و الوصيّة هذه : اى مولانا بر تو باد كه از خداى تعالى بترسى ، و پرهيزكارى را شعار خودسازى كه بهترين توشهء روز قيامت و سالكان را به مراد و مقصود مىرساند . و تقوا